Wpływ niewłaściwej kontroli mikrobiologicznej
Niekontrolowany rozwój mikrobiologii w układach wody chłodniczej i procesowej stanowi dla przedsiębiorstw problem generujący każdego roku wielomiliardowe straty. Główną przyczyną tego kosztownego problemu jest biofilm. Biofilm powstaje wtedy, gdy bakterie i inne mikroorganizmy obecne w wodzie przyczepiają się do odsłoniętych powierzchni i zaczynają wytwarzać masę biopolimerów, znaną jako zewnątrzkomórkowe substancje polimerowe (EPS). EPS tworzy lepką, ochronną barierę, która umożliwia rozkwit i wykładniczy rozwój złożonych społeczności bakterii. Szybko mogą gromadzić się znaczne osady biologiczne, ponieważ zewnątrzkomórkowe substancje polimerowe (EPS) wychwytują zanieczyszczenia, produkty korozji i inne drobiny zawieszone w wodzie, co prowadzi do powstawania zatorów.
Barierę ochronną tworzoną przez biofilm trudno jest sforsować przy użyciu tradycyjnych biocydów, co jest bardzo problematyczne. Powstałe biofilmy mogą powodować szereg problemów, w tym ograniczenia przepływu, pogorszenie wymiany ciepła oraz korozję wywołaną aktywnością mikroorganizmów (MIC). Problemy te mogą prowadzić do niskiej efektywności wymiany ciepła, strat w produkcji, a nawet katastrofalnych awarii sprzętu.
Obecne metody monitorowania
Monitorowanie w celu kontroli mikrobiologicznej stanowi istotny element programu uzdatniania wody. Typowe metody monitorowania, takie jak testy płytkowe czy laboratoryjne hodowle płytkowe, umożliwiają jedynie pomiar bakterii planktonowych (swobodnie pływających) w próbce wody pobranej z instalacji, a nie bakterii rozwijających się w obrębie biofilmu, które mogą odpowiadać nawet za 90% całkowitej aktywności drobnoustrojów w systemie. Brak wykrycia bakterii przy użyciu tych metod niekoniecznie oznacza, że w systemie nie występuje problem z narastaniem biofilmu.
Innowacje w monitorowaniu mikrobiologicznym
Aby wypełnić lukę w monitoringu mikrobiologicznym w branży uzdatniania wody, firma Solenis opracowała nowy monitor biofilmu. BIODART® służy do automatycznego monitorowania w czasie rzeczywistym i mierzy podatność systemu na tworzenie się zanieczyszczeń biologicznych. Odczyt z systemowego wskaźnika zanieczyszczeń biologicznych (BFI) zapewnia ilościowy wskaźnik prognostyczny określający potencjał tworzenia biofilmu, który może służyć do oceny skuteczności kontroli mikrobiologicznej. Nagłe skoki lub gwałtowne wzrosty wskaźnika BFI mogą świadczyć o wysokim poziomie bakterii powodujących zanieczyszczenia biologiczne lub o zmianach w pracy systemu. Niektóre przykłady:
- Uruchamianie wyłączonych z eksploatacji chłodziarek
- Zakłócenia w podawaniu biocydów
- Zakłócenia mechaniczne lub wycieki procesowe (glikol, woda procesowa, inne zanieczyszczenia)
Wczesne sygnały ostrzegawcze pozwalają firmie Solenis dostosowywać program kontroli mikrobiologicznej do zmian zachodzących w układzie, co umożliwia optymalizację kosztów i efektów tego programu.